More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  ۩☆•:*´¨`*:•...I aM wHat ...PhotosProfileFriendsBlog Tools Explore the Spaces community

Blog

4/24/2008

ซัวสะได ขะแมร์

ซัวสะได = สวัสดี
ซัวสะได ชะนำ ทะไม = สวัสดีปีใหม่
สมตึก = ขอน้ำ
สมตึกก่อ = ขอน้ำแข็ง
สมปาย = ขอข้าว
อังกอร์ = นคร
อังกอร์วัด = นครวัด
 
จำได้แค่นี้แหละ...
 
 
 
 
 
2/12/2008

Soulmate

Incompatible, it don't matter though ถึงจะเข้ากันไม่ได้ แต่ก็ไม่สำคัญ
'cos someone's bound to hear my cry เพราะบางคนจำต้องได้ยินฉันร้องไห้
Speak out if you do พูดออกมาถ้าคุณใช่คนนั้น
you're not easy to find คุณไม่ง่ายที่จะหาเจอหรอก

Is it possible Mr. Loveable เป็นไปได้ไหมที่คุณคนที่รัก
is already in my life? ได้เข้ามาอยู่ในชีวิตฉันแล้ว
right in front of me ข้างหน้าฉันนี่เอง
or maybe you're in disguise หรือคุณกำลังปลอมตัวอยู่

Who doesn't long for someone to hold ใครจะไม่ปรารถนาหาใครสักคนไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว
who knows how to love you without being told ใครจะรู้ว่าควรจะบอกรักคุณอย่างไรโดยที่ไม่ต้องมีใครบอกก่อน
somebody tell me why I'm on my own บางคนบอกฉันว่าทำไมฉันถึงอยู่ตัวคนเดียว
if there's a soulmate for everyone ถ้ามีเนื้อคู่อยู่สำหรับทุกคน

Here we are again, circles never end วงจรนี้ไม่มีที่สิ้นสุด
how do I find the perfect fit ควรจะทำอย่างไรถึงจะพอดี
there's enough for everyone เพียงพอสำหรับทุกคน
but I'm still waiting in line แต่ฉันยังรออยู่ตรงนี้

Who doesn't long for someone to hold ใครจะไม่ปรารถนาหาใครสักคนไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว
who knows how to love you without being told ใครจะรู้ว่าควรจะบอกรักคุณอย่างไรโดยที่ไม่ต้องมีใครบอกก่อน
somebody tell me why I'm on my own บางคนบอกฉันว่าทำไมฉันถึงอยู่ตัวคนเดียว
if there's a soulmate for everyone ถ้ามีเนื้อคู่อยู่สำหรับทุกคน

If there's a soulmate for everyone ถ้ามีเนื้อคู่อยู่สำหรับทุกคน

Most relationships seem so transitory ความสัมพันธ์ส่วนใหญ่ช่างดูไม่ยั่งยืน
They're all good but not the permanent one มันก็ดีไปเสียหมด แต่ยังไม่ใช่สิ่งที่ยั่งยืน

1/3/2008

หมอกหนาในเมืองเหนือ

23-28 ธันวา หลบควันในเมือง ไปหาหมอกหนาๆ ลมหนาวๆ ที่เมืองเหนือ
เชียงใหม่-ปาย-แม่ฮ่องสอน-แม่สอด
ทิ้งงานกองไว้ข้างหลัง
ทิ้งความวุ่นวายไว้ที่ กทม.
ปีหน้าฟ้าใหม่ แล้วค่อยว่ากันใหม่นะ...
 
 
 
 
 
 
 
12/6/2007

A Drop in the Ocean

We ourselves fell that what we are doing 
is just a drop in the ocean.
 
But the ocean would be less
because of that missing drop.
 
ถ้าเรารู้สึกว่าสิ่งที่ทำลงไป
เป็นเหมือนกับเพียงน้ำหยดหนึ่งในมหาสมุทร
 
แต่มหาสมุทร คงจะมีน้ำน้อยลง
ถ้าขาดหยดนั้นไป...
 
11/8/2007

โอ อัมพวา

ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังนั่งคิดอะไรอยู่

 
9/11/2007

Inspiration

 
"You can find inspiration in everything
 
...and if you can't,
 
look it again" 
6/26/2007

PSI Retreat 2007

Retreat ปีนี้ไม่เน้นสาระและวิชาการ
มีแต่เที่ยว เมา และหนุกหนาน ที่กาญจนบุรี
โปรแกรมเที่ยวจัดโดยคุณจินนี่ ถูกใจลูกค้าเป็นอย่างมาก
ถึงอากาศจะร้อนไปหน่อย
แล้วฝนก็แอบตกลงมากระหน่ำ
ทีม PSI ทุกคนก็ไม่หวั่น
ยังคงเมากลิ้ง ฮาแตก แล้วก็รื่นเริงกันอย่างสุดๆ
 
สนุกจัง
 
 
 
 
6/18/2007

PSI เริงร่า ที่ใบไม้ร่าเริง

หลังจากที่ช่วงนี้ทำงานอย่างหนักหนาสาหัส
2-3 ทุ่ม ไม่เว้นวันหยุดราชการ
ทีม PSI ก็เลยต้องมีการรีแลกซ์กันบ้าง
แต่ก็ไม่รู้จะเรียกว่ารีแลกซ์ดีรึป่าว
เพราะงานนี้ที่มีขึ้นก็เพราะเป็นงาน Pre Farewell กินเหล้าเคล้าน้ำตา

ก่อนที่จะไป Farewell จริงๆอาทิตย์หน้า

 ขอให้ทุกคนโชคดีนะค้า...
เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการ
 
6/6/2007

What I've done

ในการอำลาครานี้
หามีแม้เลือดรินไหล
หามีฐานที่อยู่ใด
จะใช้อ้างอิงแก้ตัว

เหนื่อยล้าให้กับความจริง
จากสิ่งลวงหลอกนับพัน
โปรดเถิดความปราณีนั้น
ให้มันช่วยล้างลบเลือน

สิ่งที่ได้ทำลงไป
ขอเจอมันในตอนนี้
เผชิญหน้าตัวเองให้ดี
เพื่อที่จะก้าวข้ามผ่าน

ผ่านสิ่งกำลังจะเป็น
และเห็นควรล้างลบจาก
ก้าวข้ามให้ผ่านพ้นพราก
พ้นจากสิ่งที่เคยทำ

หยุดนิ่งความคิดคำนึง
ขณะซึ่งเก็บกวาดชนวน
ด้วยสองมือและใจปั่นปวน
ที่ชวนให้หวาดหวั่นใจ

โปรดเถิดความปราณีนั้น
ให้มันช่วยล้างลบเลือน

สิ่งที่ได้ทำลงไป
จะเริ่มต้นใหม่อีกครา
แม้ความเจ็บปวดโถมถา
จะพาพร้อมกันสิ้นสุด

วันนี้จะสิ้นสุดลง
และคงต้องให้อภัย
สิ่งที่ได้ทำลงไป
อภัยให้กับตัวเอง
5/28/2007

รักแท้ของต้นกับต้น

ศุกร์ที่ผ่านมา ไปงานแต่งงานของ ต้นกับต้น ที่แหลมสิงห์ จันทบุรี
ทั้งคู่คบกันมา 3 ปีกว่าแล้ว จึงตกลงกันว่าจะแต่งงานกัน โดยคอนเซ็ปงาน คือปาร์ตี้ชุดขาว ริมทะเล
งานนี้มีเจ้าภาพคือพี่เป๊ปซี่ แล้วก็ทีมหมอไร้พรมแดน เป็นออแกไนเซอร์
งานจัดออกมาได้ประทับใจมาก โรแมนติกสุดๆ
รดน้ำสังข์กันตรงชายหาด ตอนตะวันกำลังจะลับฟ้า

บ่าวสาว น้ำตาไหลพรากตลอดงาน

แล้วก็ไหลพรากมากขึ้นไปอีก ตอนที่มี surprise จากเพื่อนๆหมอไร้พรมแดน

ปิดท้ายงานด้วยการแดนซ์เปิดฟลอร์ของบ่าวสาว ก่อนจะส่งตัวเข้าห้องหอ

ต้นกับต้น ทำให้ได้รู้ว่า รักแท้มันมีอยู่จริง ไม่ว่าจะเป็นเพศอะไร ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไร


คนทั้งคู่รักกัน แล้วก็พร้อมจะประกาศให้ทุกคนได้รับรู้

 

ขอให้ต้นกับต้นรักกันไปนานๆนะจ๊ะ
ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชรนะ

 

5/24/2007

ฟ้าครึ้ม แผ่นดินไหว ก็ไม่หวั่น

หอบผ้าหอบผ่อน ไปเที่ยวเมืองเหนือมาซะหลายวัน
ตาก ลำพูน ลำปาง เชียงใหม่ เชียงราย
เที่ยวซะมันส์ไปเลย
ไปวัดร่องขุ่นด้วย สวยมากๆ เห็น อ.เฉลิมชัย เดินไปเดินมา คุมงานอยู่
ถ้าสร้างเสร็จสมบูรณ์คงสวยหนักกว่านี้อีก
 
ไปเที่ยวพระตำหนักดอยตุง พร้อมๆกับฟ้าครึ้มๆ ฝนตก
แต่ก็ดีแล้วล่ะ ชอบฝนตก โรแมนติกดีจัง
 
แล้วก็ได้ไปอีกหลายที่ เยอะมากซะจนบรรยายไม่หมด
กินอาหารอร่อยๆ น้ำพริกหนุ่ม ผักต้ม ปลาช่อนนึ่ง ปลาแข้ ปลาคัง แกงแค สารพัดอาหารเหนือ
 
ครึ้มๆ เปิดเพลงจรัล มโนเพชรฟัง
 
หม่นมัวดวงดาว ลับลา แผ่วลมเหนือ มา ไกล ไกล
ยังพรม แต่ความหนาว ถึงใน ดวงใจ ที่อ่อนล้า
ทุกครั้ง ที่ความมืด คลาย หมายถึงวัน ที่ ดี กว่า
คือโอกาส ชีวิต ให้เรา ฟันฝ่า
ขอบ ฟ้า มี ตะวัน
..แต่ยัง คง คิด ถึง ใคร ที่เคย ซึ้ง ใจ และผูกพันธ์
เวลาแห่งความรัก แสนสั้น คืนวัน ที่อ่อนไหว
คิดเสียว่ามันจบ แล้ว ค้นหาในแนวทาง ใหม่
จะเป็นอยู่อย่างนี้ ทั้งปี หรือไร
สิ่งไหน คือสิ่งหวัง

คิดเสียว่ามันจบ แล้ว ค้นหาในแนวทาง ใหม่
จะเป็นอยู่อย่างนี้ ทั้งปี หรือไร
สิ่งไหน คือสิ่งหวัง

..หมู่ดาวแพรวพราว พริ้งพราย แผ่วลมเหนือกราย มาอีก ครั้ง
ดวงใจเปี่ยมด้วยแรง พลัง จะยังยืนหยัด ท้า
..ทุกครั้ง ที่ความมืด คลาย หมายถึงวัน ที่ ดี กว่า
คือโอกาส ชีวิต ให้เรา ฟันฝ่า
ขอบ ฟ้า คือ ตะวัน..
 
ไปเที่ยวกลับมาแล้ว สุดแสนสบายใจ
พอกลับมาเจองานกองเท่าหัว วุ่นวายกับชีวิตประจำวันเหมือนเดิม
จะได้คิดถึงเวลาดีๆตอนที่ไปเที่ยว 

 

แฮปปี้ แฮปปี้ สุดๆ อิอิ

 

 

 

5/13/2007

ทำบุญเลี้ยงเด็ก กับ MTT8

วันนี้โอกาสอันดีอย่างมาก ได้ไปทำบุญที่สถานสงเคราะห์เด็กพิการทางสมองและปัญญา ปากเกร็ด
อยากไปทำบุญ เลี้ยงอาหารเด็กๆอย่างนี้มานานแล้ว
เคยไปแต่แบบว่าไปถึงก็เอาซองไปให้ แล้วก็กลับ แค่นั้น
ใช้เงิน ให้ไปทำงาน...
 
แต่วันนี้ ได้ทำแล้ว ได้ลงไปทำกิจกรรม
เลี้ยงอาหาร น้องๆ (หรือพี่ๆ)
 
 
แอบมีน้ำตาไหลนิดๆ (หรือไม่นิด) ตอนที่เดินไปดูในบ้านที่น้องๆไม่สามารถช่วยตัวเองได้
น่าสงสารมากๆ
ชีวิตของเราโชคดีกว่าน้องๆเหล่านี้เยอะมาก มาก...
 
 
 
 
 ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่จัดอะไรดีๆอย่างงี้ขึ้นมา
เป็นการเลี้ยงรวมรุ่นที่เวิร์คมากๆ
 
 
 
 
5/10/2007

ตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต

เหนื่อยสุดๆเลยช่วงนี้
ไหนจะต้องเคลียร์งาน เคลียร์อะไร ให้เสร็จ
งานนู่น งานนี่ เต็มไปหมด
งานเยอะจัดซะจน อยากบ้า...
 
อาทิตย์หน้าจะหายตัว
ไปเที่ยวเหนือ 6 วัน...15-20 พ.ค.
 
แค่คิดก็หนุกแล้ว
กะจะหนีความวุ่นวาย
ไปพักสงบๆ
ปล่อยใจให้ว่างๆ
 
ไม่รู้จะทำได้อย่างที่คิดรึป่าว..
แหะ แหะ
4/19/2007

ปีนี้ผ่านไปไวมั่กมั่ก

สะดุ้งขึ้นมาที
นี่มันกลางเดือนเมษาแล้วนะเนี่ย...
ปีนี้ทำไมเวลามันถึงได้ผ่านไปเร็วอย่างงี้
มัวแต่เที่ยวเล่นเต้นไปเรื่อย
 
ทำงานตัวเป็นเกลียว หัวเป็นน็อต
 
ทำงานก็สุดๆ เที่ยวก็มันส์ระเบิด
จนเวลาผ่านไปแบ่บไม่รู้เนื้อรู้ตัว
 
แต่ก็ดีแล้วล่ะ...
 
สงกรานต์ที่ผ่านมา
สนุกสุดๆ
อยากไปเที่ยวเล่นน้ำข้าวสารมาหลายปีแล้ว
ปีนี้แกงค์เสเพลช่วยให้สมใจ
มันส์สะใจมั่กๆ ปีหน้าเอาอีกนะ หนุกๆๆๆ
 
 
 
3/30/2007

เมื่อคืนนี้แฮปปี้จัง...

 

เมื่อคืนสนุกจังเลย ร้องเพลง กินเค้ก เมาท์แตก...กับแกงค์เสเพล

เช้านี้ตื่นมายังฮัมเพลง หยดน้ำ อยู่เลยเนี่ย อิอิ

 

ช่วงชีวิตที่ขาดหายไปสมัยเรียนโทกลับคืนมาแล้ว

ตอนนั้นไม่รู้มัวแต่ไปจมปลักอยู่กับอะไร

นึกๆแล้วก็แอบเสียดาย รู้งี้เที่ยวเล่นอย่างงี้ซะตั้งนานแล้ว

 

ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆเสเพลทุกคน

สนุก แฮปปี้ แล้วก็ประทับใจมากๆจริงๆค่ะ

 

 

3/26/2007

สิ่งที่ยากที่สุด...คือการกลืนน้ำลาย

 

ด้วยเหตุผลบางอย่าง...ทำให้ไม่นึกอยากกลับมาที่ space นี้อีกเลย

แต่จนแล้วจนรอดก็กลับมา...

 

ช่วงที่ผ่านมา ป่วยซะ...ซม  แล้วก็ทรุดโทรม หยุดงานไปตั้งหลายวัน

ร่างกายไม่แข็งแรงเลย ขนาดว่าออกกำลังกายอยู่ประปราย แล้วก็อัดวิตามินซีเม็ดเป้งอยู่ทุกวั้น ทุกวัน

แต่ก็อย่างว่า เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย งานเยอะ พักผ่อนน้อย แล้วก็คงจะแอบเครียด

ถึงได้ล้มหมอนนอนเสื่อ...ทอนซิลอักเสบ ทรมานสุดๆ

สิ่งที่เคยง่ายที่สุด ก็กลายเป็นยากที่สุด นั่นก็คือการกลืนน้ำลาย

กลืนแต่ละที น้ำตาแทบเล็ด เจ็บคอเหมือนมีคนเอามีดมากรีด แล้วเหมือนมันบวนทะลักไปที่หู กลืนที ร้าวระบมไปทั่วทั้งหัวหู

 

แต่ตอนนี้หายเป็นปกติดีแล้วล่ะ แล้วก็รู้รสชาติของการป่วยเป็นอย่างดี

ขอสัญญากับร่างกายตัวเองว่าจะไม่ทรมานเธออีกละ เข็ดแล้วจ้ะ

 

กับคนบางคน ที่ชอบพ่นน้ำลายไปทั่ว พูดโดยปราศจากความจริง

สิ่งที่พูดไม่เคยทำได้อย่างที่พูด ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปซะหมด

เป็นแค่ลม ลม พร่อยๆที่ลอยออกมาพร้อมกับน้ำลายที่พ่น

 

พูดว่าจะไม่ทำ แต่ทำมันซะทุกอย่าง ก็เหมือนกินน้ำลายตัวเองเข้าไป

 

อยากรู้จริงๆ ว่าน้ำลายตัวเองที่กินเข้าไป กินลงได้ยังไง...

 

สิ่งที่ยากที่สุดของจุ๊บในช่วงที่ผ่านมา ย้ำคำเดิมว่าคือการกลืนน้ำลาย

สิ่งที่ง่ายของคนบางคนตลอดชีวิต สงสัยว่าจะเป็นการกินน้ำลายตัวเอง

 

เก่งจัง...ช่างทำได้ลง

 

 

 

3/6/2007

3 มีนา วันมาฆบูชา

 

3 มีนา ปีนี้กลายเป็นวันมาฆบูชาไปซะงั้น

ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย ถือโอกาสทำสังฆทาน ปล่อยปลา ปล่อยหอย ทำบุญซะเลย

 

  ปีนี้ ทำไมฮือฮากับวันนี้กันจังก็ไม่รู้

ใครถาม ใครทักทีไร  อยากจะลุกขึ้นมา เอามือปิดหู กระโดดกระทืบเท้า แล้วร้องกรี๊ด กรี๊ด..

อยากอยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้วันนี้มันผ่านไป แบ่บไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่จนแล้วจนรอด ก็ทำไม่ได้

 

ขอบคุณสำหรับเค้กก้อนโตๆ  

ขอบคุณทุกๆคนที่โทรมา ที่ส่ง SMS มา

ขอบคุณจริงๆค่ะ

อย่างน้อยก็ยังมีคนที่คิดถึงเราอยู่มากมายจริงๆ

 

ได้ไปเสี่ยงเซียมซี ที่ศาลย่านาค วัดมหาบุศย์ ด้วยล่ะ

เซียมซี เบอร์ 9 แม่นอย่างกับตาเห็น

เลขที่ 9 เสร็จหวังดังประสงค์ ที่จำนง จะได้ดังหมายมั่น อีกไม่ช้าม้าตัวทองของสำคัญ จะมาพลันพาเหาะไปเหมาะใจ

คนที่หนีของที่หายก็ได้กลับ คู่ที่รักช่างชิดพิสมัย จะกลับคืนชื่นชิดสนิทใน คิดสิ่งไรก็จะเสร็จสำเร็จการ

ตามตำราท่านว่าได้เมื่อพระราเมศร์ได้ดวงเนตรสีดามาสถาน ตั้งแต่นี้มีสุขทุกข์ไม่นาน ที่ติดการหามิตรสมคิด เอยฯ

 

ของที่หายได้กลับมาจริงๆ กลับมาบ้านเจอบัตรประชาชนใบเก่าที่โจรทุบรถขโมยไปมาผูกติดไว้ที่รั้วหน้าบ้าน

ตอนนี้ขวัญหนีดีฝ่อ ไม่กล้าอยู่บ้าน เผ่นไปอยู่คอนโดเรียบร้อยแล้ว...

  

 

 

 

 

 

2/27/2007

หรือคนดีๆบนโลกนี้มันจะเหลือน้อยเต็มที

 
เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา (24-25 Feb) หลบอากาศร้อน ไปเจออากาศร้อนกว่าที่เกาะเสม็ด...
เนื่องในโอกาส เลี้ยงส่งชานนท์ ก่อนจะไปเรียนที่ลอนดอนอาทิตย์หน้า
(รู้สึกจะมีโอกาสมาเลี้ยงกันอยู่เรื่อยๆ )
สนุกมั่กๆเลย นานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ที่ไม่ได้ไปเที่ยวปุเลงๆ อย่างงี้
 
นั่ง Speed Boat ชวนเมา
กระโดดสะพานดิ่งน้ำทะเล
เล่นเกมส์เศรษฐี ซื้อฟิตเนสเฟิร์ส
ดวดวอดก้า เท่าไหร่ ก็ไม่เมาซักกะที (อย่าว่ากัน อย่าว่ากัน)
ป๊อกเด้ง งานนี้มีแต่เสียกับเสีย
จนต้องควักเนื้อซื้อปลาริวกิว กลับบ้าน
 
แล้วก็หัวเราะร่า กับมุขขำๆของแต่ละคนที่ขยันปล่อยกันจนท้องจะแข็งตาย
 
สนุกจัง...
อยากไปอีก
 
ตอนที่อยู่บนเกาะ ก็ลืมทุกเรื่องไปได้หมด สบายใจอย่างที่สุด
 
แต่แล้ว...
พอกลับมา ก็ต้องมาเจอเรื่องอีกแล้ว
แต่คราวนี้ไม่ได้เกิดกับตัวเอง...แต่เกิดกับเพื่อนรัก
 
ทำไมกันนะเนี่ย คนดีๆ คนที่จริงใจ หายไปไหนกันหมด
ทำไมทั้งตัวเองแล้วก็คนรอบข้างหลายๆคน ถึงเจอกันแต่คนแบบนี้
 
หรือคนดีๆบนโลกนี้มันจะเหลือน้อยเต็มทีแล้วนะเนี่ย...